Τεχνητή Νοημοσύνη: αυταπάτες, δυστοπία & επανάσταση

 

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που είδαμε κάτι αληθινό στο ίντερνετ – εδώ και αρκετούς μήνες, το διαδίκτυο έχει κυριολεκτικά πλημμυρίσει από πλασματικά πολυμέσα τεχνητής νοημοσύνης, και το ζοφερό σενάριο κυριαρχίας του AI που φανταζόμασταν πριν από μερικά χρόνια, μοιάζει πλέον πιο υπαρκτό και κοντινό από ποτέ.

 

Ο κόσμος είναι διχασμένος.

Κάποιοι ισχυρίζονται πως σύντομα η ζωή μας θα βελτιωθεί και θα αλλάξει ριζικά, προς το καλύτερο.

Άλλοι θεωρούν ότι η έλευση της τεχνητής νοημοσύνης θα επιφέρει πλήρη κοινωνικό εκφυλισμό και θα οδηγήσει στο τέλος της ανθρωπότητας.

Μία τρίτη πληθυσμιακή μερίδα πιστεύει πως όλα αυτά είναι υπερβολές, και είναι καθαρά θέμα χρόνου η «φούσκα» του AI να σκάσει.

 

Ποιος έχει δίκιο;

Πρόκειται για μία κατάσταση που θα αποτελέσει κανονικότητα – με ό,τι θετικό ή αρνητικό αυτό θα συνεπάγεται – ή για ένα «πυροτέχνημα» που αργά ή γρήγορα θα σβήσει;

 

Οι δύο βασικοί λόγοι που οι εικόνες και τα βίντεο τεχνητής νοημοσύνης είναι πλέον περισσότερα από τα πραγματικά στα social media, είναι αφενός η ευκολότερη κατασκευή και προώθηση προπαγανδιστικών και παραπλανητικών ειδήσεων, και αφετέρου η “ανάγκη” του μέσου ανθρώπου να πειραματιστεί και να διασκεδάσει με κάτι νέο, το οποίο του δίνει απεριόριστες δυνατότητες έκφρασης και δημιουργίας σε ατομικό επίπεδο.

 

Παράλληλα, το AI έχει δώσει τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις να παρασκευάζουν με απλές εντολές, έτοιμο περιεχόμενο για τις διαδικτυακές τους σελίδες, αλλά και σημαντική εξοικονόμηση χρόνου στις υπόλοιπες τυποποιημένες διεργασίες τους, κάτι που ευνόητα δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο, δεδομένης τόσο της αμεσότητας του αποτελέσματος, όσο, φυσικά, και του πιθανού κέρδους που αυτό θα τους αποφέρει, έμμεσα ή άμεσα, σε συνδυασμό με το μηδενικό κόστος.

 

Άλλωστε, η πλειοψηφία των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης διατίθεται δωρεάν κατά κανόνα, αλλά ακόμη και τα συνδρομητικά προγράμματα έχουν αμελητέα οικονομική επιβάρυνση για μία εταιρεία συγκριτικά με τα χρήματα που θα έδινε προηγουμένως για την παραγωγή αντίστοιχου περιεχόμενου ή εργασίας από πραγματικούς ανθρώπους.

Αυτό, προφανώς, είναι αρκετά δυσοίωνο για τις κατηγορίες επαγγελμάτων που βασίζονταν σε αυτό, όπως τους γραφίστες, τους μοντέρ και τους διαφημιστές, τους αναλυτές κτλ., αλλά αντίστροφα ευνοεί όλους τους υπόλοιπους που μέχρι τώρα τους είχαν ανάγκη.

 

Επομένως, λοιπόν, οι επιχειρήσεις δύσκολα θα αφήσουν πίσω την «κότα με τα χρυσά αυγά» τώρα που τη βρήκαν, για τον απλούστατο λόγο ότι έχουν άμεσο οικονομικό όφελος από αυτή.

Τι γίνεται, όμως, με την υπόλοιπη κοινωνία;

 

Σε ό,τι αφορά την προσωπική χρήση, το AI στην φάση ανάπτυξης που βρίσκεται σήμερα δεν μπορεί να είναι κάτι παραπάνω από ένα σημείο των καιρών.

Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου το χρησιμοποιεί για δευτερεύοντες λόγους διασκέδασης, όπως για να φτιάχνει ευφάνταστες φωτογραφίες με τους εαυτούς τους (σαν τη μόδα με το Studio Ghibli και μετέπειτα με το Scream στο Instagram), ή διάφορες άλλες σατιρικές εικόνες, συχνά πολιτικής φύσεως.

 

Σίγουρα, σε ένα υποθετικό σενάριο αρκετά προχωρημένης ανάπτυξης και κατ’ επέκταση αξιοπιστίας, η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα από αυτό, όπως, για παράδειγμα, να εισχωρήσει στον τομέα της υγείας και να προσδώσει λύσεις και θεραπείες που θα σώσουν ανθρώπινες ζωές.

Προς το παρόν, ωστόσο, βρισκόμαστε πολύ μακριά από ένα επαναστατικό εργαλείο που θα «αλλάξει τις ζωές μας» σε αισθητό και ειλικρινά ωφέλιμο βαθμό.

 

Συνεπώς, είναι καθαρά θέμα χρόνου αυτή η καινούρια κατάσταση να φτάσει κάποια στιγμή σε κορεσμό, και το μαζικό hype σταδιακά να αρχίσει να υποχωρεί, πλην συγκλονιστικού απροόπτου.

 

Σχετικά με τη μάστιγα των fake news και των παραποιημένων πολυμέσων στα κοινωνικά δίκτυα, αυτό είναι κάτι που υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει ούτως ή άλλως.

Τα περιστατικά σαφώς έχουν πολλαπλασιαστεί από την εμφάνιση του AI και έπειτα, αλλά αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί, κατά μία έννοια, φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.

 

Οι επιτήδειοι πάντα θα βρίσκουν τρόπους να «αναβαθμίζουν» τις απάτες τους, είτε με AI είτε χωρίς, και από ένα σημείο και μετά έγκειται και στην υπευθυνότητα του καθενός να μπορεί να εντοπίσει και να ξεχωρίσει κάτι αληθινό και έγκυρο, από κάτι πλαστό και ψεύτικο.

Άλλωστε, τη μεγαλύτερη ζημιά σε αυτές τις περιπτώσεις δεν την προκαλούν οι ίδιοι οι απατεώνες, αλλά οι αφελείς και τεχνολογικά αναλφάβητοι που κοινοποιούν και αναπαράγουν ασύστολα και απερίσκεπτα, και ως εκ τούτου προμοτάρουν το απατηλό περιεχόμενο σε ευρύτερο κύκλο θυμάτων.

 

Όπως και να ‘χει, η τεχνητή νοημοσύνη για πολλούς λόγους βρίσκεται πια σε ένα σημείο υιοθέτησης που δύσκολα θα ήταν εφικτό να εγκαταλειφθεί ολοκληρωτικά.

Κάποιοι από αυτούς τους λόγους είναι πρόσκαιροι και δευτερεύοντες, οπότε αργά ή γρήγορα θα κατευναστούν ή θα πάψουν να υπάρχουν.

Κάποιοι άλλοι, ωστόσο, είναι πρωταρχικοί και βάσιμοι, και είναι και αυτοί που θα κρατήσουν τον «σφυγμό» του AI ζωντανό.