Ανοίγεις το Google Maps για να πας στη δουλειά και βλέπεις μία κεντρική λεωφόρο βαμμένη στο βαθύ κόκκινο. Λίγα μέτρα παρακάτω, ο δρόμος γίνεται πορτοκαλί και μετά πράσινος, υπολογίζοντας με ακρίβεια λεπτού την καθυστέρηση.
Πώς καταφέρνει η Google να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή την κυκλοφορία σε κάθε σημείο της πόλης;
Η απάντηση κρύβεται στην τσέπη των ίδιων των οδηγών, μέσω του λεγόμενου crowdsourcing.
Κάθε φορά που ένα smartphone με Android ή μία συσκευή με ανοιχτό το Google Maps κινείται στον δρόμο, μεταδίδει ανώνυμα δεδομένα τοποθεσίας και ταχύτητας στους διακομιστές της εταιρείας.
Όταν εκατοντάδες κινητά σε ένα συγκεκριμένο σημείο κινούνται με μόλις 10 χιλιόμετρα την ώρα αντί για 50, το σύστημα αντιλαμβάνεται αμέσως ότι υπάρχει μποτιλιάρισμα.
Τα ζωντανά δεδομένα δεν αποτελούν τον μοναδικό παράγοντα για τον υπολογισμό της διαδρομής.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί ένα τεράστιο αρχείο με ιστορικά δεδομένα κίνησης δεκαετιών, γνωρίζοντας πώς συμπεριφέρεται κάθε δρόμος τη Δευτέρα το πρωί ή την Παρασκευή το απόγευμα.
Συνδυάζοντας το παρελθόν με τη ζωντανή ροή, οι αλγόριθμοι της DeepMind προβλέπουν πώς θα εξελιχθεί η κίνηση 30 λεπτά αργότερα, πριν καν φτάσεις στο σημείο συμφόρησης.
Στην τελική εξίσωση προστίθενται και οι άμεσες αναφορές από την κοινότητα των χρηστών.
Μέσα από την ενσωμάτωση λειτουργιών του Waze, οι οδηγοί δηλώνουν σε πραγματικό χρόνο τροχαία ατυχήματα, έργα οδοποιίας και κλειστές λωρίδες.
Ταυτόχρονα, η πλατφόρμα αντλεί επίσημες ενημερώσεις από τοπικές αρχές και αισθητήρες κυκλοφορίας που βρίσκονται εγκατεστημένοι σε μεγάλους αυτοκινητοδρόμους.
Όλος αυτός ο όγκος πληροφοριών επεξεργάζεται σε κλάσματα δευτερολέπτου για να προτείνει την ταχύτερη εναλλακτική διαδρομή.
Χάρη στην αυτόματη συνεργασία εκατομμυρίων συσκευών, ένας ψηφιακός χάρτης μετατρέπεται σε έναν ζωντανό οργανισμό που μαθαίνει συνεχώς τους ρυθμούς της πόλης.
